Köy Marketi

Bir Anadolu köyünde güneşli bir gün, Covid-19 henüz yayılmamış.

Şeherli Memed köyün tozlu meydanını emin adımlarla geçer ve oturduğu iskemlede çayını içip tespihini çeken Muhtarın karşısına dikilir.

Selamlaşırlar ve sohbet başlar.

-De bakam Şeherli!

-Sana teklifim var Muhtar…

-Haberini aldım da… içi dışı nedir onu de…

-Senin yolçatındaki tarlan var ya…

-eee…

-Onu bana veresin…

-sebep?

-market için… bakkalın büyüğü… ahali ne ararsa bulsun içinde… şehirdekiler gibi… kalkınsın köyümüz…

-Market ha… şehirdeki gibi…

Muhtar şüpheli gözlerini Şeherli’nin yüzünde gezdirir… baktı adam ciddi sorar.

-Paran var mıdır?

-Yoktur ama çaresini düşündüm…

-Nasıl bir çare?

-Bana borç vereceksin… market çalıştıkça kazanıp sana borcumu ödeyeceğim…

Muhtarın gözleri fal taşı gibi açılır.

-Borç ha?

-Evet borç ama sözleşme yaparız. 25 yıl sonra marketi de sana devrederim… hem borcumu ödemiş olurum hem 25 yıl sonra marketin olur.

Muhtar biraz düşünür. Garip bir tekliftir; bu şeherlinin kafası da hep farklı çalışmıştır; oldum olası deyip susar. Çayından bir kaç yudum alıp sorar yine.

-Ya market çalışmazsa? köylünün hali ortada…

-Onu da düşündüm…şu senin meydandaki bakkalı kapasan…eli mahkum köylü yolçatına gidecek…

-Ya tüm köylü senin markete geldiği halde borcu ödeyemezsen?

-Onu da hesaplamışım… her gün 20kişi gelse… senin borcun da kapanır, benim cebim para da görür, yetmez yanımda işçi de çalıştırırım… köyümüz kalkınır…

-Ya 20 kişiden az gelirse….

-Gelmediği günü sen bana borçlan… geldiği günü ben sana borçlanayım… sene sonu da mahsuplaşalım…

Muhtar derin bir düşünceye dalar… Garip bir teklif diye geçirir yine içinden. Bu şehirlinin de aklı hep böyle alengirli işlere çalışır zaten diye düşünür. sonra tane tane konuşur.

-Yani, yolçatındaki tarlamı parasız alıyorsun… inşaat için paranı ben veriyorum… marketin çalışsın diye kendi dükkanımı kapatıyorum… üstüne köylü senden alış veriş yapmazsa sana üste para da veriyorum… öyle mi?

-He muhtar çok güzel anlamışsın….

-ŞEHERLİBİSİTTİRGİTAGZINIYÜZÜNÜSİTTİRTMEBANABİÇAYKEYFİMVARONUNDAİÇİNEETMESABAHSABAH…..

Muhtar bir volkan gibi patlar. Şeherli muhteşem fikrini anlamayan cahil ve kaba muhtara hayıflanarak götün götün kahvehaneyi terk eder.

1 yıl sonra, köy Covid-19 yüzünden karantinaya alınır. Şeherli virüsten nalları diker. Böylece köylü bir vizyonerden kurtulmakla kalmaz, üstüne de sonsuza dek mutlu yaşar.

Hikayemiz de mutlu sonla biter. Darısı tüm Anadolu köylerinin başına.

Not: karantina günlerinde deli öyküleri diye bir kitap yazılırsa seslenin.

image source: https://www.diachroniki.com/artists/alex-khattab/

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: