BEDEN AVCISI -9-

Surlariçinin dar ve karanlık yollarında eve dönerken ilk damlalar düşmeye başlamıştı. Karanlık gökyüzünü aydınlatan yıldırımlar ve sağanak bulutları henüz şehre yaklaşmamıştı ama arabanın içinden yaklaşan fırtınanın sesini duyabiliyordum.

Aheste sürüyordum. Çünkü ertesi gün mesaisine yetişmem gereken bir işim yoktu. Cansın’ın duruşma günü Feminist Atölye’yi tam kadro mahkeme önüne dikmesi tüm kariyerimin içine etmişti. “Kadın Kadındır Çiçek Babandır!”,”Öldüren Sevgi İstemiyoruz!” pankartları ve yuhalamalar arasında mahkemeye girerken işlerin tepetaklak gideceğini anlamıştım.

Akşamına karasal yayın yapan sol yanlısı cızıltılı bir kanalda, cani ruhlu koca protestolarla karşılandı gibi haberler yapılmıştı. Cansın ve ekibi tepkiyi o kadar abartmıştı ki, beni muhtelif nedenlerle kadınlarını vurmuş, boğmuş ya da deşmiş eski tutuklularla kıyasa sokmuşlardı.

Yakıt atıklarıyla Ada’nın bakir kumsallarını kirleten şirketim de, bunu imajını parlatmak için fırsat bilip dava sonuçlanmadan sözleşmemi tek taraflı feshetmişti.

Arabayı, evimizin taş bahçe duvarının dibine park ederken, bahçe lambasının yandığını gördüm. Lise yıllarında da, eğer arkadaşlarla surlara ya da Palm Beach taraflarına gece içmeye gittiysem, annemin açık bıraktığı lambaydı. O durumda, beni beklemeden yatmış olduğunu anlardım.

Çisenti etrafı iyice ıslatmış ve evimizin dibindeki okalüptüs ağacının kokusu her yanı sarmıştı. Türlü çiçeklerle annemin bezediği iç bahçede ise gecetütenler baş döndürüyordu. O kokular beni, derdin olmadığı çocukluk günlerime görürüp getirdi. Sanki zaman geçmişti ve ben başladığım noktaya geri dönmüştüm. Tek bir fark vardı, o da yüzümde otuzların çizgileri ve saçlarımda beyaz tutamların olmasıydı.

Bahçeden geçtim ve oldukça sessiz, hırsız adımlarla eve girdim. Eski taş yapı sıcaktı. Karanlıkta, önceki sakinlerinden kalma antika eşyaların arasından, çarpmamaya özen göstererek, odamın ahşap kapısını buldum. Annem yatmadan buhur yapmış olmalıydı ki evin içi yanmış zeytin yaprağı kokuyordu. Babam öldüğünden beridir, odamın yanındaki misafir odasına taşınmış annemin soluk seslerini duyabiliyordum. Bir mırıltı halinde, uykunun en derin anındaydı.

Soyunurken, siyah demir karyolamın dibindeki komodinin üzerinde ince uzun bir zarf fark ettim. Zarfın şeklinden ve üzerindeki afili logodan beni kovan şirketimden geldiğini anlamıştım. Üstüm çıplak yatağa uzanırken, bir elimle de zarfı açıyordum. Bedenim beyaz çarşafları ısıtana kadar arka arkaya irkilirdim ve mektubu okumaya başladım.

Yazı hukuk bürosundan gönderilmişti. Boşanma davası süresince adamı kusturtacak kadar hukuki terim duymuştum ve ne yazmış olduklarını anlamak dahi istemiyordum. Beş satırlık yazıda, tek taraflı feshedilen sözleşmemden dolayı, almam gereken bir tazminat olduğundan ve yasal süre içinde başvurumu yapmamdan aksi taktirde kesintili bir ödemeden falan bahsediyordu.

Son günlerde duyduğum belki de en iyi haberdi. Gözlerimi yumdum ve kumsalda dans eden çifti anımsadım. Onlar gibi huzurlu olmayı diledim. En azından onlar kadar huzurlu görünmeyi…

Bir tatile çıkmalıyım diye düşündüm. İşsizdim ama elimdeki para tatile gitsem de gitmesem de, er geç bitecekti. Adadan uzaklaşıp, kafamı toparlar sonra döner bulduğum tüm şirketlere iş için başvururdum. O arada etraf durulmuş olurdu.

Nasıl diyorlardı; bir virgül koy ve hikayen devam etsin. Ekonomisi berbat Doğu Avrupa , Kuzey Afrika ya da Güney Asya ülkelerinden birinde, uygun fiyatlı bir tatil yapabilirdim. Belki son zamanlardaki sırtçantalı gezgin çılgınlığına girişebilirdim. Kararsızdım ama dava sürecinde ara sıra arayıp hatrımı soran bir arkadaşımın önerisi de o yöndeydi: Biryerlere git ve arın dostum, içki ve kadınla!

-Devam Edecek-

 

 

 

 

BEDEN AVCISI -9-’ için 2 yanıt

Add yours

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: