Bir postmodern zaman yalnızlığı…

“Bir erkeğin yalnızlığını, çevresindeki kadınların sayısıyla ölçebilirsin…” diye seslice okudu adam.

Beren, başını telefonun ekranından kaldırmadan ve yüzünde hiçbir duygu ifadesi olmadan, onu cevapladı.

“Saçmalama!”

Adam üstelemedi. Sessizce çayını yudumladı, elinde okumayı bıraktığı kitabıyla. İlkbahar güneşi etrafı ısıtıyordu. Kafenin geniş camlarının ardında yükselen şehrin ışıltılı binaları görülüyordu.

Çok geçmeden kalkmaya yeltendiler.

“Haftasonu birşeyler yapalım… Kaçalım bu şehirden… Çok bunaldım!” dedi Beren.

“Olur”

“…”

“Eve bırakayım mı?”

“Taksiye atlarım. Sen de çekme o yolu şimdi!”

“Peki.” dedi adam ve ayrıldılar.

Arabasındayken Nazlı’yı aradı.

“İşim var!” diye çıkıştı Nazlı.

“…”

“Hep böyle son dakika arayıp durmasan!”

“Peki!”

Kapattılar.

Biraz düşündü. Aklına Emel geldi.

“Eve gel, yalnızım bugün!” dedi kız.

“Güzel. Pizza söyleyim mi? Birşeyler?”

“Börek, çörek ev dolu… Boşver!”

“Peki Fıstık!”

Kapı açıldı. Emel’in kumral saçları dağınık omuzlarına dökülüyordu. Üzerinde askılı pijaması, dayanılmaz bir hali vardı. Adam tereddüt etmeden, kızı kollarına çekti. Kız süt kokuyordu.

“Offf… Başlama gelirkenden vıcık vıcık…” diye direndi.

“Tamam kızma hemen”

Emel’i bıraktı.

Oturma odasına geçtiler. Etraf darmadağınık, geniş çekyatlardan birine kuruldular. Emel okuldan, ödevlerinden ve kendine musallat olan Recai diye bir oğlandan bahsetti.

“Dövdüreyim mi?” diye sordu adam.

“Saçmalama yaa… Hödüğün teki işte…”

Sustular. Emel börekleri getirdi. Birer çay döktü. Adam’ın işlerini sordu.

“İyi… Yeni birşey yok…”

Yine sustular. Bir süre kızın degajesini süzdü adam. Derin bir nefes çekip kalktı.

“Gideyim ben!”

“Kalmayacak mısın?”

“Başka zaman fıstık!”

“İyi… Yine aklına gelirsek…”

“…” duymamazlıktan geldi adam.

Sahile doğru sürdü. Trafik içinden çıkılmaz bir yumaktı. Kız kulesi, koyu lacivert denizin ortasında bembeyaz parlıyordu.

Aklına Seray geldi. Aradı.

“Oooo kimler aramış yine… Nerelerdesin?”

“İş güç… Sende?”

“Dışardayım… Alışveriş…”

“Görüşelim mi?”

“Bir saate ancak… Kavacığa gel… “

Gitti. Kahve kokulu kalabalık bir kafede oturdular. Seray’ın uzun koyu saçları ardında toplanmıştı. Özenle yapılmış makyajı ve saçları kadar koyu gözleriyle, güçlü bir amazonu andırıyordu. Tavırları sıcaktı.

Adam uzanıp masadaki elini tuttu. Seray direnmedi.

“Uzun zaman oldu… hayırdır bakalım…”

“Özledim…”

Seray gülümsedi. Kara gözlerini iki kıtayı birbirine bağlayan köprünün ihtişamlı ayaklarında gezdirdi. Adama bakmadan tane tane konuştu.

“Annen olsam… Seni iyi bir pataklardım…”

“…”

“Hiç akıllanmayacaksın değil mi?”

“…”

“Hep apansız gidecek… Ama umduğunu bulamayınca gelip…”

“…”

” Gelip benim kuytuma sığınacaksın… Öyle mi?”

Cevap vermedi adam. Seray’ın elini bıraktı. Hışımla kalktı ve kızın şaşkın bakışları arasında, masaya hesabın çok üstünde bir banknot fırlattı. Kafe’den çıktığında Seray’ın kara gözleri hala adama bakıyordu.

Arabasına bindi. Trafiğin elverdiğince gazı kökleyip şehrin kaotik caddelerinde gezdi uzun süre. Arayabileceği başka kızları hatırlamaya çalıştı. Sonra, kaderine teslim olmaya karar verdi.

Ertesi sabah evinde, tek kelime Türkçe bilmeyen sarışın bir hayat kadınıyla uyandı. Ellerini kadının sırtında gezdirdi. Cam kadar pürüzsüz ve kar kadar beyazdı. Yatağın karşısında asılı Hale Asaf tablosu adama öfkeyle bakıyordu. Gözgöze geldiler.Yüzünü buruşturup başını yastığa vurdu.

Gözleri tavana dikili, önce Beren’i hatırladı… Sonra Nazlı’yı… Ardından Emel’i… Ve en son aklına Seray geldi…

Düşündü: Kadın haklıydı…

 

Belgrad, 2017.

 

 

 

 

Bir postmodern zaman yalnızlığı…’ için 6 yanıt

Add yours

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: