Bir postmodern zaman yalnızlığı…

... "Bir erkeğin yalnızlığını, çevresindeki kadınların sayısıyla ölçebilirsin..." diye seslice okudu adam. Beren, başını telefonun ekranından kaldırmadan ve yüzünde hiçbir duygu ifadesi olmadan, onu cevapladı. "Saçmalama!" Adam üstelemedi. Sessizce çayını yudumladı, elinde okumayı bıraktığı kitabıyla. İlkbahar güneşi etrafı ısıtıyordu. Kafenin geniş camlarının ardında yükselen şehrin ışıltılı binaları görülüyordu. Çok geçmeden kalkmaya yeltendiler. "Haftasonu birşeyler yapalım...... Okumaya Devam et →

İblis dölü… Alıntı.

... Burası, kesinlikle birçok insanın anlayacağı manada bir meyhane değildi. Daha çok bir sığınak, kopukların hayatın kendisinden kaçıp saklandıkları bir izbeydi. Dikkate değer ve hoş olan belki de tek şey, avluyu keskin konusuyla saran feslikan çiçekleriydi. Kulağımı yan masaya verdim ve birazdan karşısına çıkacağım dayımı az da olsa tanımayı istedim. Sesi gür ve asiydi. Ancak,... Okumaya Devam et →

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

Yukarı ↑